in ,

Review Away Netflix nieuwste sciencefiction

Missie naar Mars

Away gaat over de eerste bemande missie naar Mars. Emma Green, die is uitgekozen als commandant over het ruimteschip de Atlas, wordt gespeeld door Hilary Swank. Ze zullen in totaal – het script impliceert dat dit inclusief terugreis is – drie jaar op reis zijn en de overlevingskans is 50/50. De premise is hetzelfde als in Netflix sci-fi Another Life, er gaat iets mis in de ruimte en dat moet gefixt.

Netflix heeft het totale eerste seizoen van Away uitgebracht en bestaat uit 10 afleveringen van 50 minuten. De eerste aflevering zit in ieder geval bomvol stereotyperingen, seksisme en gepoogd feminisme.

Zo wordt haar Russische collega Micha Popov neergezet als chagrijnige veteraan. Haar Chinese bemanningslid Lu Wang wordt in een van de eerste scènes gewezen op haar timide antwoord aan de pers. De Rus zegt: ‘When she opens up she doesn’t stop talking.’ Daarnaast hebben we Dr. Kwesi Weisberg-Abban, een Ghanese botanist uit de U.K, en Ram Arya uit India.  Deze twee zijn zeer loyaal aan de commandant en hebben een hoge knuffelbaarheidsfactor. Tijdens de persconferentie wordt benadrukt dat de Verenigde Staten de grootste investeerder van de vijf landen is.

Tussenstop op de maan en twijfels in Away

De eerste visuals die we zien, zijn van de basis op de maan. Green en haar crew houden hier een tussenstop. De basis is niet zo overweldigend als in Ad Astra en lijkt niet toegankelijk voor commerciële maanreisjes.

Het pijnlijkste van de eerste aflevering, misschien van het hele seizoen, is dat Green gaat twijfelen of ze de missie wel moet voldragen. Ze heeft haar man en dochter achtergelaten op aarde. Terwijl ze op de maan wachten, krijgt haar man een hevige beroerte. Haar dochter raakt in paniek en wil dat haar moeder terugkomt. Green twijfelt en besluit dat ze teruggaat naar aarde. In een emotioneel gesprek met haar dochter, die naast haar net geopereerde vader zit, besluiten ze gezamenlijk dat Green haar missie toch moet doorzetten. Voor een karakter dat een feministische lading heeft, laat het script haar ergerlijk lang twijfelen. Darlene Cole, het hoofd van NASA, ergert zich openlijk aan het gedrag van Green. Uiteindelijk zijn het haar man en dochter die besluiten dat ze door moet zetten.

In Ad Astra heeft astronaut Clifford McBride zijn zoon, astronaut Roy McBride, en zieke vrouw vroeger verlaten om de ruimte in te gaan. In de film komt naar voren dat Clifford nooit om zijn gezin gaf en dat hij in de ruimte nooit meer aan ze heeft gedacht. Dit script wordt niet zo vaak geschreven voor vrouwen die capabel zijn. Het vrouwelijk karakter dat hier het dichts bij in de buurt komt is Melanie Cavill uit Snowpiercer.

Gravity en Interstellar

De helft van de tijd speelt zich af op aarde, terugblikkend op de levens van de bemanning. De levens van een aantal achterblijvers, zoals de man en de dochter van Green, worden in het heden gevolgd. Voor de rest zien we vooral veel strubbelingen aan boord, komen we erachter dat de bemanningsleden zwaktes hebben en worden we af en toe getrakteerd op Gravity-waardige actie. Als je  naar de muziek luistert hoor je Interstellar. Naarmate de serie voortkabbelt, worden de karakters iets minder eendimensionaal en beginnen ze op echte mensen te lijken.

Het hoofddoel van de missie lijkt voor zich te spreken, maar het blijft onduidelijk wat ze er precies gaan doen en hoelang dat gaat duren. Dr. Kwesi is in ieder geval van plan om Mars om te toveren tot een groene oase.

Away voelt niet als sci-fi. Zijn we dit narratief gewend geraakt? Een stel bemanningsleden dat voor lange tijd met elkaar opgescheept zit. Of ligt het aan het gebrek aan aliens? Away is nu te zien op Netflix. Vertel in de reacties wat je ervan vindt.

Bekijk ook:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.