in ,

Jongeren vinden moeilijk de weg naar jeugdhulp

Steeds meer jongeren weten niet waar naartoe

Als het over mentale gezondheid gaat, dan verdienen jongeren zeker onze aandacht. Vaak worstelen zij met zichzelf en hun omgeving. Hierin verdienen ze om gehoord te worden. De signalen zo vroeg mogelijk herkennen en ze dan opvolgen is dus de boodschap. Maar doen we dit eigenlijk wel voldoende? Geven wij jongeren genoeg aandacht en ruimte om over hun psychisch welzijn te praten?

Nieuwe wereld

De puberteit is een moeilijke periode. Het is een soort ‘tussenleeftijd’ en het gaat hier dan vooral over jongeren van twaalf tot vijftien jaar. De twaalfjarige leeftijd is vaak een scharniermoment dat enorm onderschat wordt. Op deze leeftijd nemen namelijk de meeste jongeren de stap naar het middelbaar. Bij deze overstap komt veel kijken. Er gaat voor hen een grotere wereld open met nieuwe sociale relaties.

De combinatie van deze belangrijke schoolomgeving en het nemen van vrije tijd, is soms enorm moeilijk. En samen met de puberteit waar deze jongeren zich in bevinden, kan dit soms voor wat problemen zorgen. Het kan soms namelijk leiden tot een gesloten leefwereld.

Belemmering of stoornis?

Jongeren die in de puberteit zitten worstelen vaak met allerlei psychische vragen en problemen die eigen zijn aan deze levensfase en die plotse veranderingen in het lichaam en de hersenen met zich meebrengen. Het is dan belangrijk om een onderscheid te maken tussen stoornissen en belemmeringen.

Een stoornis ontstaat vooral door aanleg of rijping en dit kan invloed hebben op bepaalde ontwikkelingsfuncties. Hierbij denken we meestal aan spraak- en taalstoornissen, motorische problemen en aandachtsstoornissen zoals bijvoorbeeld ADHD.

In tegenstelling tot een stoornis, wordt een belemmering veroorzaakt door omgevingsfactoren. Bijvoorbeeld het overlijden van een grootouder, het einde van een liefdesrelatie of het scheiden van ouders. Dit kan het tempo van de ontwikkeling beïnvloeden.

Deze factoren kunnen ervoor zorgen dat jongeren niet goed in hun vel komen te zitten, en dat is zeker iets wat we nooit mogen negeren.

Onlinehulp vaak gemakkelijker

Jongeren vinden niet gemakkelijk de weg naar hulp. Toch zouden heel wat voorzieningen klaar moeten staan om te luisteren maar soms is voor jongeren die stap zetten te moeilijk. We zien opvallend, maar wellicht niet verbazen, dat onlinehulp het zeer goed doet bij jongeren. Jongeren vinden het veel makkelijker als ze kunnen chatten of bellen. Zo moeten ze niemand in de ogen kijken en blijven ze anoniem als ze hun verhaal vertellen.

Drempels

Het Kinderrechtencommissariaat verteld ons dat jongeren heel wat drempels ervaren in hun zoektocht naar hulp. De meeste jongeren kunnen hun problemen vaak moeilijk inschatten en zoeken dus niet meteen naar hulp. Ze schamen zich voor wat ze voelen en dat maakt hen heel onzeker. Zo maken ze voor zichzelf allerlei excuses om toch geen hulp te moeten vragen. Daarom zijn mensen, brugfiguren, uit de directe omgeving zoals ouders, leerkrachten, familie, jeugdwerkers, vrienden, van groot belang om jongeren te oriënteren naar de juiste hulp.

Deze vertrouwensfiguren kunnen een steun zijn en kunnen helpen bij het zoeken van hulp. Ze kunnen gewoon een luisterend oor bieden, maar zeker ook doorschakelen naar de hulp die de jongere nodig heeft.

Er zijn natuurlijk ook jongeren die hun problemen niet willen aankaarten bij iemand uit de omgeving. Deze jongeren blijven dan met hun problemen zitten en sluiten zich op. Daarom zijn online hulplijnen even belangrijk.

Iedereen is anders en iedereen verdient gepaste en individuele hulp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.