Oké, het is tijd voor een collectieve bekentenis.
Ik heb #brainrot. Jij hebt Brainrot. We hebben het allemaal. En in plaats van ons zorgen te maken, maken we er TikToks over terwijl we ondertussen vergeten waar we eigenlijk mee bezig waren.
Brainrot is als je:
- Een TikTok-geluid in je hoofd hoort terwijl je probeert te werken
- “Skibidi” zegt zonder het te beseffen
- Een artikel van meer dan 3 regels leest en denkt: “dit is te lang, waar is de dansende kat?”
- Je 47 tabs open hebt maar nog steeds niet weet wat je eigenlijk zocht
Het ergste? We vinden het nog grappig ook. In plaats van te zeggen “ik moet echt minderen”, posten we: “POV: my brain after 6 hours of TikTok 🧠💀” en lachen we er met z’n allen om.
Ik zweer het, vorige week probeerde ik een boek te lezen. Na 4 pagina’s dacht ik: “oké maar waar is de plot twist en waarom gebeurt er niks?” Mijn brein is zo getraind op 15 seconden content dat een normaal boek aanvoelt als een documentaire van 3 uur.
En het mooiste van alles? We doen het vrijwillig. Niemand dwingt ons. We scrollen onszelf suf en zeggen daarna “haha brainrot go brrr”.
Ik probeer het nu echt serieus te minderen. Gisteren heb ik 45 minuten zonder telefoon gezeten. Ik was zo onrustig dat ik bijna een TikTok ging opnemen over hoe saai het was zonder TikTok.
Help.
En jij?
Hoe erg is jouw Brainrot op dit moment? Ben je al in het terminale stadium of ben je nog te redden?




Plaats een reactie