Iedereen is druk. Altijd. “Sorry, kan niet, druk.” “Hoe gaat het?” “Druk man, zoals altijd.” Het rolt er automatisch uit, alsof het een soort flex of badge is. Maar laten we eerlijk zijn: zijn we écht zoveel drukker dan vroeger, of is “druk” gewoon het nieuwe “goed”?
Ik zie het constant om me heen. In groepsapps, op stories, in gesprekken. Mensen gooien het woord er standaard uit — ook als ze op dat moment eigenlijk best relaxed zijn. Ik betrap mezelf er ook op. Als iemand vraagt hoe het gaat, is mijn automatische antwoord vaak: “Druk zoals altijd.” Terwijl dat op dat moment helemaal niet zo hoeft te zijn.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Vroeger was het ook druk, maar dan écht
Twintig jaar geleden werkten mensen fulltime, stonden ze fysiek in de file, deden ze boodschappen zonder bezorging en moesten ze van alles regelen zonder apps. En toch hoorde je veel minder dat dramatische “ik ben zó drukkkk”.
Nu hebben we thuiswerken, online boodschappen, mealpreps, Roamler en apps voor álles. We hoeven bijna niks meer fysiek te doen. En toch voelt iedereen zich opgejaagd, overprikkeld en chronisch moe. Hoe kan dat?
Druk = het nieuwe flexen
“Druk zijn” klinkt productief. Het klinkt belangrijk. Het klinkt alsof je leven vol betekenis zit. Terwijl “ja gaat wel, beetje relaxed eigenlijk” bijna als een bekentenis voelt. Alsof je dan niet hard genoeg meedoet aan de ratrace.
Ik merk dat ik het soms zelf forceer. Alsof ik me moet verantwoorden als ik even geen volle agenda heb. Alsof rustig zijn in 2026 betekent dat je het niet goed doet.
Wat als we stoppen met liegen?
Stel dat we gewoon eerlijk gaan antwoorden:
- “Gaat wel, beetje moe eigenlijk”
- “Redelijk relaxed deze week”
- “Ik heb bewust even niks gepland”
Voelt dat niet als een opluchting? Of zouden mensen dan denken dat je depressief bent of gewoon niet goed bezig bent?
Ik probeer het de laatste tijd bewuster. En weet je wat? Het gesprek wordt meteen veel echter. Mensen durven dan ineens ook toe te geven dat ze eigenlijk best overweldigd zijn door alle prikkels.
En jij?
Gebruik jij “druk” ook als standaardantwoord?
Denk je dat we écht drukker zijn geworden, of is het vooral een collectieve toxic habit?
En durf jij eerlijk te zeggen dat het eigenlijk best rustig is, zonder je schuldig te voelen?
Ik ben écht benieuwd. Dit is zo’n typisch 2026-probleem waar niemand hardop over praat, maar iedereen last van heeft. Dus gooi het er maar uit.




Plaats een reactie