Veilig Thuis zit vol, toch heeft melden nog zin

Deze week deed Veilig Thuis iets wat je niet vaak ziet: de organisatie zelf trok publiekelijk aan de bel. De 25 regionale Veilig Thuis-organisaties zeggen dat de grens is bereikt en dat ze de toestroom van meldingen over huiselijk geweld en kindermishandeling niet meer aankunnen. Wat doe je dan als je je zorgen maakt over je buurvrouw, een vriendin of het kind van iemand uit je omgeving? Heeft bellen nog zin?

Het korte antwoord: ja. Hieronder staat waarom, en waar je nog meer terechtkunt.

Wat er aan de hand is bij Veilig Thuis

In een gezamenlijke verklaring op de eigen site schrijft Veilig Thuis dat de wachtlijsten oplopen en dat medewerkers voor een steeds zwaardere opgave staan. Er is bijna geen tijd meer om vooruit te kijken, om mensen vroeg te adviseren en om escalatie te voorkomen.

De cijfers laten zien hoe snel het gaat. Volgens Veilig Thuis zelf gaven de organisaties in 2020 122.050 adviezen en in 2025 178.925, een stijging van bijna 47 procent in vijf jaar. Het aantal meldingen steeg in diezelfde periode van 127.415 naar 136.325, zo'n 7 procent. De meeste meldingen komen van professionals; de politie is met 66 procent de grootste melder, blijkt uit de jaarcijfers op basis van het CBS.

Dat zijn geen dossiers. Achter elk getal zit een gezin waar het thuis niet veilig voelt, en vaak een kind dat daar niets aan kan doen.

Wat Veilig Thuis vraagt van de politiek

Veilig Thuis vraagt het kabinet en de Tweede Kamer om 70 miljoen euro voor de komende drie jaar. Met dat geld wil de organisatie de acute druk en de wachtlijsten terugdringen en de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling vernieuwen. De oproep kwam in de aanloop naar het Kamerdebat over de begroting van Volksgezondheid.

Huiselijk geweld is geen randverschijnsel. Daar schreven we al eens over toen het huiselijk geweld in de coronatijd sterk toenam.

Je maakt je zorgen: heeft het nog zin om Veilig Thuis te bellen?

Ja. Dit is misschien het belangrijkste van dit hele stuk. Veilig Thuis zegt zelf dat acute situaties nog steeds direct aandacht krijgen. De wachtlijst gaat vooral over minder urgente meldingen. En je hoeft niet meteen een melding te doen: je kunt ook alleen advies vragen. Dan denkt een medewerker met je mee over wat je zelf kunt doen, zonder dat er meteen iets in gang wordt gezet.

Twijfel je, omdat je het niet zeker weet of omdat je niemand onterecht wilt beschuldigen? Dat gevoel is heel normaal. Juist daarvoor is dat adviesgesprek bedoeld.

Hier kun je terecht

• Acuut gevaar? Bel 112. Hoor je dat iemand nu wordt mishandeld of is iemand in direct gevaar, wacht dan niet en bel de politie via 112.
• Veilig Thuis: 0800-2000. Gratis en 24/7 bereikbaar, voor advies of een melding. Op veiligthuis.nl kun je ook anoniem chatten met een medewerker.
• De Kindertelefoon: 0800-0432. Gratis voor kinderen en jongeren die ergens mee zitten. Ze kunnen bellen of chatten via kindertelefoon.nl.
• De huisarts of het wijkteam. Ook zij kunnen meedenken en de weg wijzen naar hulp. Een huisarts kent vaak al een stukje van de situatie. Het wijkteam vind je via de site van je gemeente.

Wat je zelf kunt doen

Je hoeft geen hulpverlener te zijn om iets te betekenen. Blijf in contact met degene om wie je je zorgen maakt. Luister zonder te oordelen, en zonder haar of hem onder druk te zetten om meteen weg te gaan. Voor iemand in zo'n situatie is het vaak al veel dat er iemand is die het ziet en blijft. Schrijf voor jezelf op wat je ziet of hoort, met data erbij. Dat helpt als je later toch advies vraagt of een melding doet.

De wachtlijsten zijn een probleem dat de politiek moet oplossen, niet jij. Maar laat het nieuws je niet tegenhouden om de telefoon te pakken. Een gesprek kan het begin zijn.

Heb je weleens getwijfeld of je iets moest zeggen of melden, en wat hielp je toen? Deel in de reacties alleen wat je zelf wilt delen, en houd anderen anoniem.